USAUSA - Reprezentacja w piłce nożnej
Reprezentacja USA pierwszy mecz rozegrała w 1885 roku, ale nie został wpisany do oficjalnego rejestru. Dziś uznaje się, że debiutem międzypaństwowym Amerykanów było wygrane 3:2 spotkanie ze Szwecją w Sztokholmie, w trzy lata po założeniu krajowego związku piłki nożnej.
W pierwszych mistrzostwach świata Amerykanie zajęli trzecie miejsce, którym podzielili się z Jugosławią. Cztery lata później start w finałach zakończyli już po pierwszym meczu – z Włochami, przegranym 1:7. Przez ponad pół wieku byli zupełnie przeciętną drużyną, choć w 1950 roku znów awansowali do finałów i zdołali tam pokonać Anglię.
USA - VideoUSA - NewsUSA - Reprezentacja w piłce nożnej
W strefie CONCACAF nie potrafili wygrać rywalizacji z dużo silniejszym Meksykiem.
Pewien przełom nastąpił dopiero w latach 90. Od 1990 roku reprezentacja USA jest stale obecna w mistrzostwach świata (wtedy też powróciła na mundial po czterdziestoletniej przerwie). W 2002 - po zwycięstwie w 1/8 finału nad Meksykiem - dotarła aż do ćwierćfinału. W latach 1991-2005 trzykrotnie triumfowała w Złotym Pucharze CONCACAF. Niezłe wyniki reprezentacji są w dużej mierze skutkiem nowego spojrzenia samych Amerykanów na futbol. Profesjonalna liga piłkarska (MLS) powstała w USA dopiero w 1996 roku. Od czasu kiedy Stany Zjednoczone były gospodarzami światowego championatu (w 1994), znacznie wzrosło zainteresowanie piłką nożną wśród kibiców i sponsorów. Dziś rozgrywki MLS przyciągają na stadiony nie mniej fanów niż mecze baseballu, czy koszykówki, a amerykańskie kluby należą do najlepiej zarządzanych na świecie, piłkarze zaś grają w najsilniejszych zespołach Europy – ostatnio Stany Zjednoczone mogą pochwalić się cenionymi bramkarzami. Jeszcze w latach 90. w reprezentacyjnej bramce występował charyzmatyczny Tony Meola. Do niedawna numerem jeden był Brad Friedel z Blackburn Rovers, najlepszy bramkarz Premiership w sezonie 2002-03, ale reprezentacyjną karierę zakończył na początku 2005 roku. Obecnie o miejsce pierwszego golkipera rywalizują Tim Howard (najlepszy bramkarz Premiership w sezonie 2003-04) i Kasey Keller (piłkarz roku 2005 w USA).
Od 1998 do 2006 roku szkoleniowcem kadry był Bruce Arena. Jest to jeden z najdłuższych stażów trenerskich w drużynach narodowych.
Znacznie większe sukcesy ma na swoim koncie żeńska reprezentacja USA. Amerykanki należą do najlepszych na świecie – dwukrotnie zdobywały złoto na Igrzyskach Olimpijskich (1996 i 2004) oraz tyle samo razy triumfowały w mistrzostwach świata (1991 i 2004).
W roku 2009 reprezentacja zdobyła drugie miejsce w Pucharze Konfederacji w finale przegrywając z Brazylią 2-3..
|
GhanaGhana - Reprezentacja w piłce nożnej
Reprezentacja Ghany, mimo iż na mistrzostwach świata zadebiutowała dopiero w 2006 roku, jest jedną z najbardziej utytułowanych drużyn afrykańskich.
W latach 60. cztery razy grała w finale Pucharu Narodów Afryki, a dwukrotnie – w 1963 i 1965 roku – triumfowała w nim. Wyczyn ten Czarne Gwiazdy powtórzyły w 1978 i 1982 roku.
Lata 90.
Ghana - VideoGhana - NewsGhana - Reprezentacja w piłce nożnej
to wielkie sukcesy w futbolu juniorskim i młodzieżowym. Oto najważniejsze z nich:
w mistrzostwach świata U-17 – triumf w 1991 i 1995, II miejsce w 1993 i 1997, III miejsce w 1999 roku
w mistrzostwach świata U-21 – II miejsce w 1993 i 2001, IV miejsce w 1997
w mistrzostwach świata U-20 - I miejsce w 2009
w Igrzyskach Olimpijskich – brązowy medal w 1992
W reprezentacji, która po raz pierwszy startowała na Mundialu, prowadzonej przez Serba Ratomira Dujkovicia, grali przede wszystkim piłkarze urodzeni na początku lat 80. Większość z nich występowała na co dzień w klubach europejskich, chociaż nie zawsze mają miejsce w pierwszych jedenastkach. Najbardziej wyróżniającymi się zawodnikami drużyny narodowej byli bramkarz Richard Kingston (po mistrzostwach przeszedł z Ankarasporu do Szachtara Donieck, obrońca Samuel Kuffour (w 2001 roku triumfował z Bayernem Monachium w Lidze Mistrzów), pomocnicy Stephen Appiah z Fenerbahçe SK i Michael Essien z Chelsea F.C. oraz napastnicy Matthew Amoah, gracz Borussii Dortmund i Razak Pimpong (po mistrzostwach przeszedł z FC Kopenhaga do Spartaka Moskwa)
Po mistrzostwach Dujković nie przedłużył kontraktu z federacją. Jego następcą we wrześniu 2006 roku został Francuz Claude Le Roy..
|