UrugwajUrugwaj - Reprezentacja w piłce nożnej
Reprezentacja Urugwaju w piłce nożnej, zwana Charrúas, jako pierwsza w historii zdobyła Puchar Świata. Wynik z 1930 roku powtórzyła jeszcze w 1950 roku.
Na początku XX w. Urugwaj był jednym z bogatszych krajów Ameryki Południowej, nie trapionym przez wewnętrzne wstrząsy i rewolucje. Wówczas właśnie urugwajska młodzież od ósmego roku życia ujęta była w karby powszechnych ćwiczeń fizycznych.
Urugwaj - VideoUrugwaj - NewsUrugwaj - Reprezentacja w piłce nożnej
Z niej wyrosło pokolenie piłkarzy "Urusów", którzy na pierwszym mundialu pokonali w finale 4:2 Argentynę. Dwadzieścia lat później podopieczni Juana Lópeza, wśród których znajdowali się Juan Alberto Schiaffino, Oscar Míguez, Alcides Ghiggia, czy Roque Gastón Máspoli, w finałowym meczu ograli 2:1 Brazylijczyków. Ostatni sukces na mundialu Urugwajczycy odnieśli w 1970 roku, kiedy po porażkach w półfinale z Brazylią i w spotkaniu o trzecie miejsce z RFN, zajęli ostatecznie czwartą lokatę.
Później reprezentacja albo w ogóle nie kwalifikowała się do mistrzostw albo przegrywała w pierwszej lub drugiej rundzie. Mimo że miała w swoich szeregach uznanych zawodników – Horacia Troche, Néstora Gonçalvesa, Luisa Ubiñasa, Ladislao Mazurkiewicza, czy w latach 80. Enzo Francescoliego, Nelsona Gutiérreza, Victora Diogo – to osiągnięciami nie potrafiła dorównać zespołom z 1930 i 1950 roku. Kryzys pogłębił się w latach 90., kiedy Urugwajczyków zabrakło na dwu turniejach o Puchar Świata.
Ostatnim ich osiągnięciem jest mistrzostwo Ameryki Południowej zdobyte na własnym terenie w 1995 roku.
Od początku 2006 roku selekcjonerem jest Oscar Washington Tabárez, który pełnił już tę funkcję w latach 1988-1990; podczas pierwsze kadencji wprowadził Urugwajczyków do mundialu 1990. Większość zawodników z obecnej kadry występuje na co dzień w Europie lub Argentynie. Najbardziej znanymi reprezentantami są napastnicy Alvaro Recoba (Inter Mediolan) i Diego Forlán (Villarreal CF) oraz bramkarz, mający za sobą grę w Juventusie Turyn, Fabián Héctor Carini. W 2005 roku karierę zakończył długoletni kapitan drużyny narodowej Paolo Montero.
Copa America 2007, Charrúas przed meczem z Wenezuelą
Największymi sukcesami urugwajskiej piłki nożnej, oprócz dwóch tytułów mistrza świata, są czternastokrotne zwycięstwa w rozgrywkach o Copa América i dwukrotne w igrzyskach olimpijskich (w 1924 i 1928 roku)..
|
GhanaGhana - Reprezentacja w piłce nożnej
Reprezentacja Ghany, mimo iż na mistrzostwach świata zadebiutowała dopiero w 2006 roku, jest jedną z najbardziej utytułowanych drużyn afrykańskich.
W latach 60. cztery razy grała w finale Pucharu Narodów Afryki, a dwukrotnie – w 1963 i 1965 roku – triumfowała w nim. Wyczyn ten Czarne Gwiazdy powtórzyły w 1978 i 1982 roku.
Lata 90.
Ghana - VideoGhana - NewsGhana - Reprezentacja w piłce nożnej
to wielkie sukcesy w futbolu juniorskim i młodzieżowym. Oto najważniejsze z nich:
w mistrzostwach świata U-17 – triumf w 1991 i 1995, II miejsce w 1993 i 1997, III miejsce w 1999 roku
w mistrzostwach świata U-21 – II miejsce w 1993 i 2001, IV miejsce w 1997
w mistrzostwach świata U-20 - I miejsce w 2009
w Igrzyskach Olimpijskich – brązowy medal w 1992
W reprezentacji, która po raz pierwszy startowała na Mundialu, prowadzonej przez Serba Ratomira Dujkovicia, grali przede wszystkim piłkarze urodzeni na początku lat 80. Większość z nich występowała na co dzień w klubach europejskich, chociaż nie zawsze mają miejsce w pierwszych jedenastkach. Najbardziej wyróżniającymi się zawodnikami drużyny narodowej byli bramkarz Richard Kingston (po mistrzostwach przeszedł z Ankarasporu do Szachtara Donieck, obrońca Samuel Kuffour (w 2001 roku triumfował z Bayernem Monachium w Lidze Mistrzów), pomocnicy Stephen Appiah z Fenerbahçe SK i Michael Essien z Chelsea F.C. oraz napastnicy Matthew Amoah, gracz Borussii Dortmund i Razak Pimpong (po mistrzostwach przeszedł z FC Kopenhaga do Spartaka Moskwa)
Po mistrzostwach Dujković nie przedłużył kontraktu z federacją. Jego następcą we wrześniu 2006 roku został Francuz Claude Le Roy..
|