RPARPA - Reprezentacja w piłce nożnej
Reprezentacja Republiki Południowej Afryki w piłce nożnej w 1992 roku ponownie, po trzydziestoletniej przerwie spowodowanej apartheidem, została członkiem FIFA.
Nowy Związek Piłki Nożnej powstał w roku 1991. 7 lipca 1992 roku drużyna Bafana Bafana rozegrała swój pierwszy od 1955 roku mecz międzypaństwowy (wygrane 1:0 spotkanie z Kamerunem).
W roku 1996 zespół RPA na własnym terenie zdobył Puchar Narodów Afryki. Dwa razy z rzędu wystąpił również w mistrzostwach świata, ale za każdym razem kończył swoją przygodę na rundzie grupowej.
RPA - VideoRPA - NewsRPA - Reprezentacja w piłce nożnej
W 2010 roku, jako pierwszy kraj z Czarnego Kontynentu, Republika Południowej Afryki będzie gospodarzem światowego czempionatu.
Po niespodziewanej porażce w eliminacjach do mundialu 2006 posadę selecjonera stracił Anglik Stuart Baxter. Jego następca Rumun Ted Dumitru pracował tylko dwa miesiące. Musiał odejść po słabym występie drużyny w Pucharze Narodów Afryki 2006. Nowego szkoleniowca wybrano dopiero cztery miesiące później. Został nim Brazylijczyk Carlos Alberto Parreira. Miał zbudować zespół na kolejny mundial, którego RPA będzie gospodarzem, jednak w kwietniu 2008 roku złożył dymisję. Oficjalną przyczyną rezygnacji była choroba żony..
|
UrugwajUrugwaj - Reprezentacja w piłce nożnej
Reprezentacja Urugwaju w piłce nożnej, zwana Charrúas, jako pierwsza w historii zdobyła Puchar Świata. Wynik z 1930 roku powtórzyła jeszcze w 1950 roku.
Na początku XX w. Urugwaj był jednym z bogatszych krajów Ameryki Południowej, nie trapionym przez wewnętrzne wstrząsy i rewolucje. Wówczas właśnie urugwajska młodzież od ósmego roku życia ujęta była w karby powszechnych ćwiczeń fizycznych.
Urugwaj - VideoUrugwaj - NewsUrugwaj - Reprezentacja w piłce nożnej
Z niej wyrosło pokolenie piłkarzy "Urusów", którzy na pierwszym mundialu pokonali w finale 4:2 Argentynę. Dwadzieścia lat później podopieczni Juana Lópeza, wśród których znajdowali się Juan Alberto Schiaffino, Oscar Míguez, Alcides Ghiggia, czy Roque Gastón Máspoli, w finałowym meczu ograli 2:1 Brazylijczyków. Ostatni sukces na mundialu Urugwajczycy odnieśli w 1970 roku, kiedy po porażkach w półfinale z Brazylią i w spotkaniu o trzecie miejsce z RFN, zajęli ostatecznie czwartą lokatę.
Później reprezentacja albo w ogóle nie kwalifikowała się do mistrzostw albo przegrywała w pierwszej lub drugiej rundzie. Mimo że miała w swoich szeregach uznanych zawodników – Horacia Troche, Néstora Gonçalvesa, Luisa Ubiñasa, Ladislao Mazurkiewicza, czy w latach 80. Enzo Francescoliego, Nelsona Gutiérreza, Victora Diogo – to osiągnięciami nie potrafiła dorównać zespołom z 1930 i 1950 roku. Kryzys pogłębił się w latach 90., kiedy Urugwajczyków zabrakło na dwu turniejach o Puchar Świata.
Ostatnim ich osiągnięciem jest mistrzostwo Ameryki Południowej zdobyte na własnym terenie w 1995 roku.
Od początku 2006 roku selekcjonerem jest Oscar Washington Tabárez, który pełnił już tę funkcję w latach 1988-1990; podczas pierwsze kadencji wprowadził Urugwajczyków do mundialu 1990. Większość zawodników z obecnej kadry występuje na co dzień w Europie lub Argentynie. Najbardziej znanymi reprezentantami są napastnicy Alvaro Recoba (Inter Mediolan) i Diego Forlán (Villarreal CF) oraz bramkarz, mający za sobą grę w Juventusie Turyn, Fabián Héctor Carini. W 2005 roku karierę zakończył długoletni kapitan drużyny narodowej Paolo Montero.
Copa America 2007, Charrúas przed meczem z Wenezuelą
Największymi sukcesami urugwajskiej piłki nożnej, oprócz dwóch tytułów mistrza świata, są czternastokrotne zwycięstwa w rozgrywkach o Copa América i dwukrotne w igrzyskach olimpijskich (w 1924 i 1928 roku)..
|